Jhonn Balance (aka John Balance i Geff Rushton) zmarł w swym domu 13 listopada [2004 roku]. Świat muzyki i wielki świat magiji utraciły jednego z najwspanialszych wokalistów.

Urodził się on 16 lutego 1962 roku w Mansfield, Nottinghamshire. Tak naprawdę nazywał się Geoffrey Laurence Burton, a gdy jego matka wyszła ponownie za mąż, przyjął nazwisko ojczyma - Rushton. Swą edukację pozyskał w Lord William School, studiował także głos i techniki wokalne wraz Sarą Bohm, żoną fizyka Davida Bohma.

Był członkiem takich zespołów, jak 23 Skidoo, Psychic TV, Zos Kia i Current 93, a w 1983 roku wraz z Peterem Christophersonem, jednym z liderów Throbbing Gristle, założył grupę Coil.

Wspólnie rozpoczęli wówczas jeden z najdłuższych i niezwykle owocnych związków nie tylko w życiu prywatnym, ale i w świecie muzyki oraz sztuki. Już w wieku młodzieńczym Balance począł ujawniać zainteresowanie okultyzmem. Już jako chłopiec spisał niezwykłe relacje ze swych intensywnych doświadczeń w podróżach astralnych. Bardzo poważnie zajął się studiowaniem wszelkiej dostępnej literatury okultystycznej, a swe fascynacje począł wyrażać w sztuce, dokonując niezwykłej ezoteryczno-muzycznej fuzji, które miały trwać ponad dwie dekady. Obrazowość i symbolika pisanych przezeń tekstów stanowiły jego własny wymysł; nigdy nie zapożyczał idei innych twórców, choć czasem pozwalał sobie na pewne skryte odniesienia do ich symboliki.

Artystyczna płodność i oryginalność Jhonna czyni z niego jednego z największych artystów; nie dziwi również fakt, iż ma on wielu oddanych fanów pośród całej rzeszy okultystów i pogan przeróżnej maści. Jego wokalne techniki były niezwykle eksperymentalne; wielu wokalistów pozostaje przy swym rozpoznawalnym stylu, tymczasem on, szukając ujścia dla swych wizji, wychodził poza wszelkie ograniczenia. Twórczość Coil pokrywa szerokie spektrum, począwszy od muzyki awangardowej (choćby ścieżki filmowe do obrazów eksperymentatora Dereka Jarmana), poprzez nieco zgryźliwe refleksje na temat trendów w muzyce popularnej (na przykład niezwykle sardoniczny album Love's Secret Domain) eksperymenty na polu neoklasycznym i folkowym (seria poświęcona solstycjom i ekwinokcjom) aż po eksploracje rejonów czysto elektronicznych (na przykład album Musick to Play in the Dark). Coil stanowił źródło inspiracji dla wielu zespołów i kompozytorów.

Balance współpracował również z innymi artystami występując gościnnie na ich płytach, remiksując oraz produkując ich materiały. Warto tu także wspomnieć o nagranej przez Coil ścieżce dźwiękowej do opartego na książce Clive'a Barkera filmu Hellraiser (soundtrack ten odrzucono, albowiem okazał się zbyt "przerażający"), oraz remiksach Nine Ich Nails (patrz motyw tytułowy w filmie Seven oraz album Further Downthe Spiral).

Po zagranym w 1983 roku koncercie w Berlinie, Coil stał się grupą jedynie studyjną. Do kolejnego występu doszło dopiero w londyńskiej Royal Festival Hall w roku 2000. Ów niezwykle wyrafinowany koncert zainicjował kilka tras, które ujawniły sceniczny talent Balance'a.

Był on również uzdolnionym pisarzem, którego pisma winny doczekać się publikacji. Jhonn i Peter Christopherson byli koneserami lubującymi się w dziwnej choć zarazem pięknej sztuce i zgromadzili w swym domu Threshold House jedną z największych na świecie kolekcji dzieł Austina Osmana Spare'a i Aleistera Crowleya. Obrazy z ich zbiorów wielokrotnie udostępniali galeriom na potrzeby różnych wystaw.

Przez całe swe życie Balance zmagał się z dwoma bliźniaczymi chorobami - depresją i alkoholizmem. Ta ostatnia przyczyniła się do jego tragicznej śmierci. Ból, który towarzyszył tym chorobom, podobnie jak doświadczana radość, stanowiły źródła inspiracji, dzięki którym tworzył on swą szczerą, bezpośrednią i wzruszającą sztukę.

Jego życie zostało opisane w książce Davida Keenana England's Hidden Reverse: The Secret History of the Esoteric Underground (London: SAF Publishing, 2003). Był on człowiekiem posiadającym bezgraniczny talent, osobisty urok i wielkoduszność. Śmierć Jhonna najbardziej dotknęła jego partnera i współpracownika Petera Christophersona oraz artystę i partnera Iana Johnstone'a.

William Breeze
Przełożył za zgodą autora Krzysztof Azarewicz